Facebook

Z:Adbajmy o samorząd architektów

Z:A 76

KATEGORIA: Głos KRIA RP

Na przestrzeni kilkunastu lat wielu z nas uwierzyło w możliwość samostanowienia o zawodzie, ale też wielu – niewierzących w zasadność powołania IARP – postanowiło pozostać biernymi obserwatorami, a nawet sceptykami działalności samorządowej.

15 grudnia 2020 roku mija 20 lat od uchwalenia ustawy powołującej samorząd zawodowy architektów. W osiemnastym roku działalności IARP, zarówno przed organizacją, jak i architektami, stoją wyzwania nie tylko przetrwania stanu epidemii i ograniczenia jej negatywnych skutków, lecz przede wszystkim stworzenia nowych warunków wykonywania zawodu i zdefiniowania przeszkód, z którymi architektura oraz architekci będą musieli sobie poradzić w czasach postCOVID-19.

Na przestrzeni kilkunastu lat wielu z nas uwierzyło w możliwość samostanowienia o zawodzie, ale też wielu – niewierzących w zasadność powołania IARP – postanowiło pozostać biernymi obserwatorami, a nawet sceptykami działalności samorządowej. W początkach istnienia Izby Architektów RP odczuwaliśmy nadzieję, energię i entuzjazm tworzenia organizacji, która miała dbać o sprawy zawodowe i działać na rzecz ochrony architektury. Był to również czas wątpliwości i obaw wielu niedowierzających obligatoryjności zrzeszenia się dla wykonywania zawodu architekta, opłacania składek, poddania się kontroli i nadzorowi oraz przyjęcia określonych zasad. Kolejne lata poświecono w Izbie na naukę zarządzania organizacją, tworzenia jej regulacji oraz reprezentowanie środowiska, budowanie marki samorządu czy próbę określenia warunków pracy architekta, w tym wynagrodzeń za prace projektowe. Zderzenie z rzeczywistością, brutalnie kwestionującą prawo do określenia i stosowania zasad ich wycen, na pewien czas zamroziło tę sferę aktywności Izby. Kilka lat później okrzepła już świadomość celu członkostwa w IARP zderzyła się z polityką deregulacji i heroiczną obroną podtrzymania prawa do stanowienia przez samorząd o wykonywaniu naszego zawodu i nadzoru nad nim. Nadzieje zaistnienia architekta i głównego projektanta w kodeksie budowlanym, a następnie w ustawie o zawodzie architekta, definiującej naszą profesję i zastępującej specjalność budowlaną na rzecz zawodu, urzeczywistniły się w formie intensywnych działań podczas niemal dwóch kadencji Izby. Okazało się jednak, że grono przeciwników takiej reformy legislacyjnej wciąż jest niemałe.

20-lecie uchwalenia ustawy samorządowej to okazja do spojrzenia na obecny stan oraz kondycję samorządu architektów oraz na ich weryfikację. W trakcie piątej kadencji Izby zmagamy się z zupełnie nowymi warunkami pracy oraz zarządzania organizacją. Regulacje wewnętrzne stworzone dla innej rzeczywistości są mało istotne dla członka Izby i nie przystają do wagi zewnętrznych problemów w stanie epidemii, natomiast tam, gdzie blokują one lub utrudniają działalność w tym trudnym czasie, powinny być niezwłocznie zmienione. IARP musi umożliwić cyfryzację obsługi swoich członków, upowszechniać i rozwijać system szkoleń na odległość czy zapewnić bezpieczne głosowanie online w zbliżających się wyborach na szóstą kadencję. Obecne propozycje programowe przedstawione w czerwcu 2018 roku, a dotyczące stworzenia Izby solidarnej, profesjonalnej i nowoczesnej, na wielu polach przynoszą rezultaty. Połączenie doświadczenia w działalności zawodowej i samorządowej z energią i młodością pokazuje, jak wiele spraw związanych z wykonywaniem zawodu zrealizowanych już w tej kadencji Krajowej Rady IARP sprawdza się i jest niezbędnym elementem wspierającym pracę architektów w czasie pandemii.

Izba przechodzi metamorfozę cyfrową – dotyczy to archiwizowania, zarządzania, organizacji pracy, prowadzenia rejestrów, upowszechnienia dostępu do szkoleń organizowanych online, zbioru praw i polskich norm, oprogramowania BIM, informacji oraz komunikacji z samorządem, wykorzystania zasobów czy ich przetwarzania itp. Nowoczesne zarządzanie zasobami organizacyjnymi sprzyja profesjonalizacji IARP jako partnera dla architekta, stron odpowiedzialnych za legislację czy szeroko pojętego społeczeństwa. Budowanie marki Izby odbywa się na co dzień w kontaktach zarówno ze stroną rządową, jak i z organizacjami mającymi wspólne lub tożsame cele kształtowania oraz ochrony przestrzeni i architektury. Jako samorząd zawodu zaufania publicznego jesteśmy rozpoznawalni. Nasze zdania są widoczne i stanowcze, co znajduje często wyraz w konsultowanych aktach prawnych.

Pandemia stwarza nową rzeczywistość, ale i obnaża słabości wielu dziedzin gospodarki, co nie omija naszej branży. Niedostosowanie administracji do współczesnych czasów bardzo dotkliwie odczuli wszyscy uczestnicy procesu budowlanego. Inicjatywa Krajowej Rady IARP, dotycząca stworzenia systemu komunikacji elektronicznej z organami administracji i cyfryzacji procesu inwestycyjnego, spotkała się z przychylnym przyjęciem ze strony rządu. Całościowy pakiet czynności przy użyciu elektronicznych narzędzi do składania wniosku czy uzyskiwania decyzji o pozwoleniu na budowę uprości i usprawni procedury. Jednym z głównych zadań IARP jest również wsparcie swoich członków poprzez organizowanie szkoleń online z zakresu nowelizacji prawa czy innych przydatnych architektowi na co dzień sfer wiedzy i umiejętności.

Od 2018 roku w budżecie Krajowej Rady IARP znacząco ograniczamy koszty działalności, aby wspomóc dodatkowymi środkami najmniej liczebne okręgowe izby lub sfinansować inicjatywy dotyczące wszystkich członków naszej organizacji. Oszczędna gospodarka finansowa pozwala na utworzenie specjalnych funduszy na rzecz wsparcia architektów poszkodowanych w związku z COVID-19 lub potrzebujących pomocy z innych przyczyn.

zymywana na stałym poziomie. Krajowa Rada proponuje dalsze jej zamrożenie na 2021 rok. Decyzję w tym zakresie podejmą delegaci na Krajowy Zjazd IARP w grudniu 2020 roku. W okresie pandemii ograniczono obciążenia z tytułu opłat za ponowny wpis na listę członkowską po okresie zawieszenia, które nastąpiło z powodu COVID-19.

 stosowania – w obiegu administracyjnym i na budowie – cyfrowej dokumentacji z użyciem oprogramowania BIM, projektowania zgodnie z zasadami Europejskiego Zielonego Ładu, podejścia do architektury i przestrzeni podążającego za deklaracją z Davos i ideą Nowego Bauhausu, proponowanego w Parlamencie Europejskim. Nieudane dotąd próby zreformowania systemu planowania przestrzennego muszą wreszcie zakończyć się pozytywnie, by w nowoczesny sposób skonsumować dotychczasowe doświadczenia, niestety często prowadzące do degradacji krajobrazu miast i wsi oraz natury. Od projektantów oczekuje się dziś również myślenia o utylizacji materiałów budowlanych i realizacji obiektów z poszanowaniem środowiska naturalnego w nurcie zero waste. Izba powinna przygotować i siebie, i architektów na takie wyzwania oraz potrzeby.

Pracy w samorządzie jest wiele, a rąk do niej wciąż mało. Mamy taką Izbę, jaką sami sobie tworzymy. Jej aktywność zależy wyłącznie od architektów, którzy chcą i mogą podzielić się z innymi wiedzą, doświadczeniem, pomysłami na samorząd i zawód oraz czasem do realizacji celów IARP. Powinniśmy zadbać o działalność ukierunkowaną na profesjonalizację zawodu, jego zmiany w dostosowaniu do potrzeb inwestorów i wyzwań współczesnej architektury. Idźmy z duchem czasu, troszczmy się o rozwój naszej profesji, jej interdyscyplinarność i humanistyczne wartości oraz miano zawodu zaufania publicznego, nawet w zmieniającej się rzeczywistości. Obecnie, w czasie walki o zdrowie i życie oraz obostrzeń mających zapewnić bezpieczeństwo, wobec niepewności jutra, zadbajmy, proszę, o wspólnotę pryncypialnych celów architektów.

Z życzeniami sił i zdrowia trzymam kciuki za wynik egzaminu dojrzałości Izby Architektów RP w 20-lecie uchwalenia ustawy o samorządach zawodowych architektów i inżynierów budownictwa.

 

 

 

 

 

 

Małgorzata Pilinkiewicz
Małgorzata Pilinkiewicz
Architekt IARP

prezes Krajowej Rady IARP, współwłaścicielka pracowni archistudio studniarek+pilinkiewicz

TAGI

reklama

Warto przeczytać

Brak powiązanych artykułów.