Facebook

Z:A edukacją

Z:A 75

KATEGORIA: Od redakcji

Bez edukacji powszechnej nie ma mowy o poprawie kultury estetycznej społeczeństwa, a co za tym idzie – o budowaniu trwałego ładu przestrzennego.

Temat edukacji architektonicznej poruszamy z trzech powodów. Po pierwsze, bez edukacji powszechnej nie ma mowy o poprawie kultury estetycznej społeczeństwa, a co za tym idzie – o budowaniu trwałego ładu przestrzennego. Po drugie, dostrzegamy potrzebę właściwego przygotowania adeptów do zawodu (studia i praktyki). Wreszcie po trzecie, sami cały czas powinniśmy się uczyć, żeby nadążyć za zmieniającym się światem. Ciągle powiększa się bowiem interdyscyplinarność naszego zawodu. W procesie inwestycyjnym musimy dziś koordynować prace specjalistów z różnych dziedzin, co popycha nas do zgłębiania podstaw wielu dyscyplin. Dla dobra oraz bezpieczeństwa społeczeństwa architekt jest, i powinien być, zawodem regulowanym, profesją zaufania publicznego, z czego wynikają szczególne wymogi przygotowania do pracy i nieustannego podnoszenia kwalifikacji.

W tym numerze Z:A publikujemy teksty zarówno projektantów pracodawców (często narzekających na to, że absolwenci nie są przygotowani do wymagań rynku pracy), nauczycieli akademickich oraz naukowców, jak i studentów. Jest oczywiste, że te różne grupy odmiennie widzą kwestie przygotowania do zawodu. Przyglądamy się również temu, jak szkolenia i kwalifikacje zawodowe wyglądają w UE. Z tygla myśli i postaw wyłania się pewien obraz „edukacji zrównoważonej”, w którym szereg rozbieżnych aspektów funkcjonuje we względnej harmonii.

Deklaracja z Davos stwierdza (co przecież oczywiste), że osiągnięcie ładu przestrzennego wymaga zaangażowania i współpracy: społeczeństwa, specjalistów oraz polityków. To jednak ci ostatni mają największy wpływ na wygląd naszych miast i wsi: decydują o prawie dotyczącym planowania i architektury, uchwalają (czy nie uchwalają) plany miejscowe i uchwały krajobrazowe oraz zlecają projekty jako inwestorzy publiczni (często według najniższej ceny, a nie kryteriów jakościowych). Miejmy nadzieję, że do nich również trafią argumenty Deklaracji z Davos.

Ten numer Z:A, choć na pierwszy rzut oka może wydawać się mało przydatny w codziennej praktyce architektonicznej, przypomina, że u podstaw (Bau)kultury leży kształcenie, i że bez niego nie ma co liczyć na poprawę jakości naszego otoczenia, a także warunków uprawiania naszego zawodu. Każdy z nas powinien w tej edukacji uczestniczyć – zarówno jako uczeń, jak i nauczyciel.

 

Piotr Żabicki
dr Piotr Żabicki
Architekt IARP

redaktor naczelny Z:A, rzeczoznawca budowlany, associate w pracowni Kuryłowicz & Associates

reklama

Warto przeczytać

Brak powiązanych artykułów.