Facebook

VADEMECUM ARCHITEKTA – przed rozpoczęciem budowy, cz. II

Z:A 69

Niezmiernie ważną częścią organizacji prac przygotowawczych przed rozpoczęciem budowy lub prowadzeniem robót budowlanych są kwestie bezpieczeństwa. Pisze o nich arch. Stanisław Łapieński-Piechota w drugim odcinku swojego cyklu.

10.    Plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na budowie        

Jednym z podstawowych obowiązków kierownika budowy przed jej rozpoczęciem jest sporządzenie lub zapewnienie sporządzenia „Planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia” (BiOZ), uwzględniającego specyfikę realizowanego obiektu budowlanego i warunki prowadzenia robót budowlanych. Jest on niezbędny w przypadku wykonywania prac, których charakter, organizacja lub miejsce prowadzenia stwarzają szczególnie wysokie ryzyko zaistnienia zagrożenia bezpieczeństwa i zdrowia ludzi, a zwłaszcza przysypania ziemią lub upadku z wysokości. Są to w szczególności:

a) wykopy o ścianach pionowych bez rozparcia, o głębokości większej niż 1,5 m, oraz wykopy o bezpiecznym nachyleniu ścian, o głębokości większej niż 3 m;
b) roboty, przy których wykonywaniu występuje ryzyko upadku z wysokości ponad 5 m;
c) rozbiórki obiektów budowlanych o wysokości powyżej 8 m;
d) montaż, demontaż i konserwacja rusztowań przy budynkach wysokich i wysokościowych;
e) roboty wykonywane przy użyciu dźwigów lub śmigłowców;
f) roboty, przy prowadzeniu których występują działania substancji chemicznych lub czynników biologicznych zagrażających bezpieczeństwu lub zdrowiu ludzi; są to przede wszystkim:

  • usuwanie lub naprawa wyrobów budowlanych zawierających azbest,
  • roboty remontowe i rozbiórkowe obiektów przemysłu energii atomowej lub obiektów, w których prowadzone były procesy technologiczne z użyciem izotopów promieniotwórczych, np. zakłady atomistyki służby zdrowia stwarzające zagrożenie promieniowaniem jonizującym,
  • roboty prowadzone w temperaturze poniżej –10ºC;

g) roboty prowadzone w pobliżu linii energetycznych, w odległości od skrajnego przewodu mniejszej niż:

  • 3 m – dla linii o napięciu znamionowym do 1 kV,
  • 5 m – dla linii o napięciu znamionowym od 1 do 15 kV,
  • 10 m – dla linii o napięciu znamionowym od 15 do 30 kV,
  • 15 m – dla linii o napięciu znamionowym od 30 do 110 kV,
  • 30 m – dla linii o napięciu znamionowym powyżej 110 kV;

h) roboty prowadzone w bliskiej odległości od czynnych linii komunikacyjnych, które dotyczą w szczególności prac wykonywanych:

  • w pobliżu linii kolejowych,
  • na obszarze kolejowym w warunkach ciągłego ruchu kolejowego;

i) roboty stwarzające ryzyko utonięcia pracowników, które dotyczą zwłaszcza prac prowadzonych:

  • z wody lub pod wodą,
  • przy budowlach piętrzących wodę, o wysokości piętrzenia powyżej 1,0 m;

j) roboty wykonywane pod ziemią, w studniach lub tunelach, które dotyczą w szczególności prac prowadzonych:

  • w kanałach i wnętrzach urządzeń technicznych,
  • w niebezpiecznych przestrzeniach zamkniętych;

k) roboty wykonywane przez kierujących pojazdami zasilanymi z linii napowietrznych, które są związane m.in. z pracami przy budowie, remoncie i rozbiórce torowisk;
l) roboty realizowane w kesonach, z atmosferą wytwarzaną ze sprężonego powietrza, przeprowadzane m.in. podczas budowy i remontów nabrzeży portowych czy przepraw mostowych;
m) roboty wymagające użycia materiałów wybuchowych, a w szczególności:

  • roboty ziemne związane z przemieszczaniem lub zagęszczaniem gruntu,
  • roboty rozbiórkowe,
  • wykonywanie otworów w istniejących elementach konstrukcyjnych obiektów budowlanych;

n) roboty prowadzone przy montażu lub demontażu ciężkich elementów prefabrykowanych, które wymagają prac z użyciem elementów budowlanych o masie przekraczającej 1,0 t.

Plan BiOZ należy sporządzić także wtedy, gdy planowane roboty budowlane będą trwały dłużej niż 30 dni roboczych i jednocześnie zatrudnionych będzie co najmniej 20 pracowników lub pracochłonność przekroczy 500 osobodni. Jego zakres i formę określają odpowiednie przepisy.

Należy także zwrócić uwagę na to, że z planu wyłączone są dane dotyczące obiektów lub ich części służących obronności lub bezpieczeństwu. Zakres wyłączenia określa inwestor zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.

11.    BHP przy zagospodarowaniu placu budowy

Zagospodarowanie terenu budowy, wraz z budową tymczasowych obiektów budowlanych, zaliczane jest do prac przygotowawczych, związanych z jej rozpoczęciem na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Obejmuje w szczególności:

  • ogrodzenie terenu budowy – w celu uniemożliwienia wejścia na niego osób do tego nieuprawnionych – wysokość powinna wynosić co najmniej 1,5 m; gdy postawienie ogrodzenia nie jest możliwe, należy stosować tablice ostrzegawcze i, w razie potrzeby, zapewnić stały dozór w obrębie terenu;
  • wykonanie daszków ochronnych – stosowanych jako zabezpieczenie przejść, przejazdów lub stanowisk pracy w strefie niebezpiecznej; powinny znajdować się na wysokości nie mniejszej niż 2,4 m nad terenem w najniższym miejscu wykonywania prac, ich szerokość musi wynosić co najmniej 0,5 m z każdej strony przejścia, przejazdu lub stanowiska pracy w strefie niebezpiecznej i muszą być one nachylone pod kątem 45º w kierunku źródła zagrożenia, a ich pokrycie – szczelne i odporne na przebicie przez spadające przedmioty;
  • wyznaczenie i zabezpieczenie stref niebezpiecznych – poprzez ich jednoznaczne oznakowanie, zabezpieczenie daszkami ochronnymi oraz dodatkowe ogrodzenie balustradami, gdy istnieje prawdopodobieństwo spadania przedmiotów z wysokości – w przypadku prowadzenia robót w obrębie zwartej zabudowy śródmiejskiej zabezpieczenia wykonuje się najczęściej w postaci siatek ochronnych, a w strefach od urządzeń elektroenergetycznych należy stosować również tablice informacyjno-ostrzegawcze;
  • wykonanie przejść dla pieszych, dróg komunikacyjnych dla wózków i taczek oraz wyjść – należy przy nich założyć szerokość 0,75 m dla jednostronnego ruchu pieszego oraz 1,20 m dla ruchu dwustronnego, pochylnie do ręcznego przenoszenia ciężarów o nachyleniu maksimum 10%, w przypadku nachylenia większego niż 15% należy je wyposażyć w listwy umocowane poprzecznie, w odstępach nie mniejszych niż 0,4 m, oraz jednostronną balustradę ochronną o wysokości 1,1 m; drogi dla wózków nie powinny być nachylone pod kątem większym niż 5%, zaś dla taczek niż 10% – przy usytuowaniu na wysokości 1 m ponad poziomem terenu należy je wyposażyć w balustrady, natomiast wyjścia z magazynów oraz przejścia pomiędzy budynkami wychodzące na drogi – w barierki ochronne o wysokości 1,1 m;
  • utwardzenie i odwodnienie miejsc składowania materiałów i wyrobów, które należy wykonać w sposób uniemożliwiający wywrócenie, zsunięcie, rozsunięcie się lub spadanie składowanych materiałów i wyrobów – przy czym trzeba mieć na uwadze, że wchodzenie i schodzenie z utworzonego z nich stosu będzie dopuszczalne wyłącznie przy użyciu drabin lub schodni;
  • wykonanie dołów na wapno gaszone z umocnionymi ścianami oraz zabezpieczonymi balustradami ochronnymi w odległości co najmniej 1 m od krawędzi dołu;
  • wzniesienie magazynów wyrobów budowlanych o wielkości uwzględniającej ich wyposażenie w regały i podesty z jednoczesnym umieszczeniem tablic informacyjnych, określających ich dopuszczalne obciążenie – w przypadku magazynów wielokondygnacyjnych informacje powinny wskazywać dopuszczalne obciążenie stropu, zaś w sytuacji przechowywania na terenie budowy środków i substancji niebezpiecznych, informacje o tym należy umieścić na tablicach informacyjnych z odpowiednimi ostrzeżeniami;
  • wzniesienie obiektów socjalnych: szatni, umywalni, ustępów oraz obiektów z pomieszczeniami wypoczynkowymi.

Ciąg dalszy nastąpi…

 

Stanisław Łapieński Piechota
Stanisław Łapieński Piechota
Architekt IARP

członek Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej IARP, delegat na Zjazd Krajowy POOIA

reklama

Warto przeczytać

Brak powiązanych artykułów.