OGÓLNOPOLSKIE CZASOPISMO IZBY ARCHITEKTÓW RP / NAKŁAD KONTROLOWANY 14 500 EGZ.
 
 
Portal_Z:A
 
 
 
 
Wyszukiwarka_Z:A  
  Reklama  
   
 
         
| IZBA ARCHITEKTÓW ZA |
|_03/2012  ZA

 

Architekt IARP.
Chroniony tytuł zawodowy

/// mec. Paweł Wójcicki /// fragmenty

Dołącz na Fb


///
wersja
beta_2
serwisu
///

AKTUALNY NUMER

Zamów Z:A drukowany

Pobierz Z:A_free

> Zamów prenumeratę

WYDANIA ARCHIWALNE

> Czytaj wybrane artykuły

> Zamów Z:A_drukowany

> Szukaj w archiwum

> Pobierz Z:A_free (pdf)

> e-Newsletter Z:A

Zawód architekta wiąże się ze szczególną rolą jaką pełnią osoby wykonujące zawody zaufania publicznego. Ustrojowym źródłem funkcjonowania tego szczególnego kręgu zawodów, obejmujących w szczególności zawody medyczne, prawnicze oraz związane z architekturą i zagospodarowaniem przestrzennym, stanowi art. 17 Konstytucji RP. Tym samym zawód zaufania publicznego jest instytucją konstytucyjną. A tytuł zawodowy atrybutem jego wykonywania.
       
Architekt IARP
 

 


Izba Architektów RP realizując ustawowe obowiązki ochrony interesów zawodowych swoich członków podjęła kroki, które w obecnym stanie prawnym zapewnią ochronę tytułu zawodowego architekta jak również wyłączną możliwość posługiwania się nim przez członków samorządu zawodowego architektów.


 
 
       
Wykonywanie zawodu zaufania publicznego związane jest z przynależnością do odpowiedniego samorządu zawodowego, któremu powierzone zostały szczególne uprawnienia wobec swoich członków. Mają one charakter zarówno organizacyjny, jak również gwarancyjny. Przez funkcję organizacyjną samorządu zawodowego należy rozumieć jego uprawnienia w sferze reprezentacji interesów członków samorządu wobec obywateli i ich organizacji, jak również wobec organów państwowych. Celem działań organizacyjnych jest dbałość o interesy osób wykonujących dany zawód, a z drugiej strony o zapewnienie najwyższego poziomu wiedzy fachowej oraz najwyższego standardu etycznego członków samorządu.

Funkcję gwarancyjną samorząd zawodowy pełni poprzez sprawowanie pieczy nad należytym wykonywaniem zawodu zaufania publicznego. Piecza ta ma szczególny charakter, jest bowiem wykonywana nie tylko w interesie członków samorządu zawodowego, lecz w głównej mierze w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony.

W świetle powyższego jednoznacznie należy stwierdzić, iż pomimo braku legalnej definicji pojęcia zawodu zaufania publicznego, jego wykonywanie wiąże się zarówno z katalogiem uprawnień, jak również z szeregiem szczególnych obowiązków wynikających z przepisów samorządowych i powszechnie obowiązujących.

Konsekwencją tak przyjętego porządku prawnego jest istotny wpływ pracy architektów na obrót gospodarczy i ich pozycja w relacjach z klientami. Istotą wykonywania zawodu zaufania publicznego jest bowiem świadczenie usług na najwyższym profesjonalnym poziomie, gwarantowanym przez strukturę samorządową. Stąd, osoby korzystające z usług przedstawicieli zawodów zaufania publicznego powinny mieć możliwość jednoznacznej ich identyfikacji tak, aby jeszcze przed nawiązaniem współpracy uzyskać gwarancję, iż powierzają wykonanie usługi osobom dającym rękojmię jej należytego wykonania. Istotna z tego punktu widzenia jest zatem możliwość identyfikacji osób wykonujących zawody zaufania publicznego, przez ich klientów.

Klient, nie zawsze będąc profesjonalistą, nie musi być zorientowany w szeregu prawnych aspektów nadających kompetencję do wykonywania danego zawodu. Stąd dla klienta szczególnie istotny jest tytuł jakim posługuje się przedstawiciel zawodu zaufania publicznego. Chcąc zwrócić się o pomoc prawną klienci kierują się, co do zasady, do adwokatów lub radców prawnych w zależności od zakresu oczekiwanej pomocy.

Jednocześnie, korzystając z usług doradców prawnych nie będących członkami samorządu zawodowego, a tym samym bez ukończonej aplikacji, powinni mieć świadomości, iż osoby te nie podlegają szczególnym obowiązkom wynikającym z przynależności samorządowej, a wyboru takiego mogą dokonać ze świadomością i na własne ryzyko. Kryterium jakie może zostać przyjęte do dokonania wyboru jest ustalenie jakim tytułem zawodowym posługuje się dany prawnik.
 
       
 



Pierwszym krokiem stało się uchwalenie przez Krajowy Zjazd Izby Architektów RP uchwały w sprawie ustalenia tytułu „Architekt IARP”. Użyty w tytule wyróżnik „IARP” ma na celu jednoznaczne wskazanie, iż osoba posługująca się tym tytułem jest członkiem Izby Architektów RP i posiada stosowne uprawnienia budowlane. Tytułem tym architekci mogą się posługiwać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.


 
 
       
W tym miejscu należy wskazać na zasadnicze różnice dotyczące ochrony tytułów zawodowych na tle przepisów regulujących wykonywanie niektórych zawodów prawniczych i architektów. Przepisy regulujące funkcjonowanie zawodów prawniczych w sposób jednoznaczny definiują siatkę pojęciową tytułów zawodowych osób świadczących usługi w tym zakresie. Absolwent wydziału prawa, co do zasady uzyskuje tytuł magistra prawa, co jeszcze nie uprawnia go do używania tytułów zawodowych takich jak adwokat, radca prawny czy rzecznik patentowy.

Zgodnie z przepisami regulującymi tę sferę działalności prawniczej, możliwość używania tych tytułów, absolwenci uzyskują dopiero po ukończeniu aplikacji i zdaniu stosownego egzaminu zawodowego. Korzystając z usługi np. radcy prawnego, klient ma pewność, iż prawnik jest członkiem samorządu zawodowego, a tym samym odbył stosowną praktykę zawodową, podlega sądownictwu dyscyplinarnemu, jest zobowiązany do stosowania zasad etycznych oraz posiada ubezpieczenie OC swojej działalności.

Tymczasem ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. 2001.5.42 ze zm.), nie przewiduje prawnej ochrony tytułu zawodowego architekta. Należy to uznać za przeoczenie Ustawodawcy, powodujące daleko idące konsekwencje w sferze możliwości posługiwania się tym tytułem. Ma to szczególnie znacznie w świetle istniejącego chaosu definicyjnego pojęcia architekta wynikającego z różnych aktów prawnych. Tytułem tym posługują się zarówno absolwenci wydziałów architektury krajobrazu jak również absolwenci architektury wnętrz.

Dodatkowo sytuację komplikuje możliwość wykonywania w ograniczonym zakresie projektów architektonicznych przez osoby będące członkami samorządu zawodowego inżynierów budownictwa. Tymczasem, żaden z przedstawicieli tych zawodów nie jest członkiem Izby Architektów RP i nie posiada uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej bez ograniczeń.

Na marginesie wskazać należy, iż absolwent wydziału architektury i urbanistyki posiada tytuł magistra inżyniera architekta. Po odbyciu praktyki i pozytywnym zdaniu egzaminu absolwent nie uzyskuje uprawnienia do posługiwania się tytułem identyfikującym uzyskane przez niego uprawnienia budowalne.

W świetle powyższego stanu faktycznego Izba Architektów RP realizując ustawowe obowiązki ochrony interesów zawodowych członków Izby Architektów RP wynikające z przepisów ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, jak również realizując zadanie nałożone przepisem § 7 pkt. 1 i 2 Statutu Izby Architektów RP, dotyczące dbałości o rozwój, ochronę zawodu oraz tytułu architekta członka Izby, podjęła kroki, które w obecnym stanie prawnym zapewnią ochronę tytułu zawodowego architekta, jak również wyłączną możliwość posługiwania się nim przez członków samorządu zawodowego architektów.

Pierwszym krokiem stało się uchwalenie przez III Programowo-Budżetowy Krajowy Zjazd Izby Architektów RP w dniu 10 grudnia 2011 r. uchwały w sprawie ustalenia tytułu „Architekt IARP”. Użyty w tytule wyróżnik „IARP” ma na celu jednoznaczne wskazanie, iż osoba posługująca się tym tytułem jest członkiem Izby Architektów RP i posiada stosowne uprawnienia budowlane. Tytułem tym architekci mogą się posługiwać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Jednocześnie, z uwagi na opisaną powyżej lukę prawną w postaci braku ustawowego zagwarantowania możliwości posługiwania się tym tytułem wyłącznie przez członków samorządu zawodowego architektów, podjęto kroki prawne zmierzające do zarejestrowania go jako znaku słownego w Urzędzie Patentowym. Do czasu zmian przepisów powszechnie obowiązujących, ochrona wyłączności posługiwania się tym tytułem będzie zatem oparta na zasadach ochrony własności przemysłowej.

W związku z przewidywanymi zmianami w ustawodawstwie, z całą stanowczością należy wskazać, iż ochrona tytułu zawodowego architekta powinna znaleźć oparcie w przepisach ustawy.

Szczególna i wynikająca z przepisów prawa rola architektów w kreowaniu kultury poprzez projektowanie architektoniczne obiektów budowlanych oraz ich przestrzennego otoczenia, jak i związany z tym obowiązek wykonywania przez architekta zawodu zaufania publicznego wymaga bowiem wprowadzenia wyłączności posługiwania się wyróżniającym tytułem zawodowym. Dzięki temu osoby korzystające z usług architektonicznych będą miały możliwość prawidłowego zidentyfikowania architekta IARP jako członka samorządu zawodowego posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej bez ograniczeń.
 
Cały artykuł możesz przeczytać w numerze Z:A_03/2012





Zamów Z:A drukowany

Pobierz Z:A_free


Zapraszamy do pobierania wydanych dotychczas numerów
Zawodu:Architekt w wersji PDF

 

> polecamy: artykuły on-line

> strona główna Z:A

 
Polecamy w Z:A
Nie można „deregulować” architekta inżynierem budownictwa
Sebastian Osowski,
na podst. informacji IARP

IZBA ARCHITEKTÓW
Tajny plan
zniszczenia świata

arch. Wojciech Gwizdak
FELIETON
Osiedle oparte
na współpracy

arch. Piotr Fokczyński

WYWIAD Z:A
Rodzina wielorodzinna w lokalu o trwałych ścianach
arch. Bożena Nieroda,
arch. Wojciech Gwizdak
DEFEKTY PRAWA
Wszyscy chcą
zostać architektami...

Bartosz Wokan
ARCH_I_KULTURA

 

 

 
 
 
 
    Copyright © 2004-2018 Izba Architektów RP. Wszelkie prawa zastrzeżone.  |  Zarządzanie serwisem i custom publishing: Oria Media.