Wspólna hala Gdańska i Sopotu

Artykuł   
opublikowany   
w Z:A_04_2010 

Artykuły on-line

Gdy 18 sierpnia o godzinie 18:00 rozpoczął się mecz siatkarskich reprezentacji Polski i Brazylii, byliśmy jednocześnie świadkami efektownego otwarcia architektonicznego. W roli bohaterki wieczoru – na równi z gwiazdami światowych parkietów – wystąpiła uroczyście hala Ergo Arena. Oto pierwsza odsłona najnowszego polskiego wielofunkcyjnego obiektu sportowo-widowiskowego.

Już na etapie planowania zapadła decyzja wyjątkowa, bowiem porozumienie o wspólnej inwestycji zawarły władze dwóch miast. Samorządy Gdańska i Sopotu zdecydowały się nawet na przesunięcie swojej granicy, tak aby przebiegała dokładnie przez geometryczny środek powstającej hali.

Historia zamierzenia
Historia tej inwestycji rzeczywiście jest niestandardowa, a przy tym długa, bowiem jedenastoletnia – opowiada nam Aleksandra Jeleńska z Wydziału Inwestycji Urzędu Miasta Sopotu. – Jej początek dało podjęcie w sierpniu 1999 r. decyzji przez ówczesny Urząd Kultury Fizycznej i Turystyki (w porozumieniu z polskimi związkami sportowymi) o budowie wielofunkcyjnej hali sportowo-widowiskowej. Ogłoszony przez UKFiT konkurs ofert na zamierzenie inwestycyjne wygrała w lutym 2000 roku propozycja Gdańska i Sopotu. Już w lipcu tego samego roku władze obu miast zawarły umowę o współpracy, a w 2001 r. podpisały porozumienie z Urzędem Kultury Fizycznej i Sportu oraz Samorządem Województwa Pomorskiego W 2005 r. Gdańsk i Sopot podpisały kolejne międzygminne porozumienie, na mocy którego oba miasta są wspólnie inwestorami ponoszącymi w częściach równych niezbędne wydatki, ale liderem przedsięwzięcia jest Gmina Miasta Sopotu.

W międzyczasie, w grudniu 2000 r. poznaliśmy zwycięzcę ogólnopolskiego otwartego konkursu SARP na wykonanie koncepcji architektoniczno-urbanistycznej. Została nią praca Kancelarii Inwestycyjnej Property Project Sp. z o.o. z Warszawy (dzisiaj KiPP Projekt Sp. z o.o.). Uroczyste rozpoczęcie budowy nastąpiło 31 marca 2006 roku. Pierwszy mecz 18 sierpnia 2010 roku.

Zwycięstwo polskiej reprezentacji siatkarzy 3:2 nad Brazylią zainaugurowało działalność Ergo Areny (mecz towarzyski, 18.08.2010)

Cztery żelbetowe pylony, w których zlokalizowano także windy i sanitariaty, stanowią oparcie dla stalowych, przestrzennych kratownic dachu

Główne elementy konstrukcji dachu to cztery przestrzenne wiązary kratowe, rozpięte między pylonami. Wiązary wypełniające ułożone są w 9 osiach, tworząc tzw. ruszt konstrukcyjny

Wielofunkcyjność obiektu
Hala znajduje się na obszarze zurbanizowanego pasa nadmorskiego, w odległości 800 metrów od linii brzegu Bałtyku. Taka lokalizacja miała znaczenie także dla optymalizacji dojazdu środkami transportu publicznego oraz indywidualnego.

Obiekt składa się z hali głównej oraz pomocniczej sali sportowej. Umożliwia organizowanie imprez sportowych najwyższej rangi w większości dyscyplin halowych (np. koszykówka, siatkówka, piłka ręczna, hokej, tenis, tenis stołowy, badminton, jeździectwo, sporty walki i lekka atletyka). Przystosowany jest również do organizacji koncertów, spektakli teatralnych i operowych, seansów filmowych, kongresów, wystaw i targów.

Bryła hali głównej złożona jest z dwóch części. Pierwszą jest masywna, żelbetowa baza częściowo ukryta w ziemi i mieszcząca dwa najniższe poziomy obiektu. Druga, to bryła nadziemna o formie walca ubranego w lekkie ściany osłonowe ze stalowym szkieletem pokrytym perforowanymi blachami tytanowo-
-cynkowymi. Dach przekryto blachą fałdową.

Elewację wykonano jako lekkie ściany osłonowe ze stalowym szkieletem pokrytym perforowanymi blachami tytanowo-cynkowymi

Pod dachem podwieszono centralny kosz teletechniczny, widoczne są także trapezowe (perforowane) blachy dachowe

Konstrukcja i obudowa hali głównej
Halę główną zaprojektowano w konstrukcji żelbetowej, w układzie płytowo-słupowo-ściennym. Ściany nośne stanowią usztywnienie konstrukcji pełniąc jednocześnie funkcję przegród. Konstrukcję widowni stanowi nośna płyta żelbetowa oparta na ścianach, słupach i podciągach.

Elementy żelbetowe wykonywane były jako monolity wylewane na budowie. Skomplikowana konstrukcja nie pozwalała na prefabrykację tych elementów – wyjaśnia Bartosz Kazimierczak, kierownik budowy (Budimex Dromex SA). – Hala ma plan koła i bardzo dużo elementów jest wykonanych w łuku. Wymagało to wysokiego reżimu wykonawczego.

Dach hali głównej, oparty na 4 pylonach, zrealizowano w układzie przestrzennych kratownic stalowych. Pylony posadowione są na fundamentach palowych, natomiast pozostała część obiektu na monolitycznej, żelbetowej płycie fundamentowej.

– Tak specyficzna konstrukcja (szczególnie stalowa struktura dachu), nie występuje w przypadku innej hali w Polsce – dodaje Bartosz Kazimierczak. – Do stalowej konstrukcji dachu można podwiesić znaczne obciążenia (np. sceny podczas koncertów rockowych). Elementy dachu były montowane przez największe dźwigi samojezdne występujące w Polsce, które wjeżdżały na środek hali przez otwór technologiczny w części trybun.

Warto dodać, że na stałe podwieszony pod dachem pomost spełnia funkcję konstrukcji umożliwiającej montaż dekoracji oraz elementów regulujących tło akustyczne hali.

Rozkład kondygnacji
Kondygnacja 1: dostępna z wejść znajdujących się na osi wschód-zachód. Od zachodu – wejście główne dla widzów. Wejścia od strony wschodniej dostępne są dla: zawodników i artystów, mediów, personelu i obsługi. Ponadto – wjazd dla TIR-ów i rampa dostawcza,
Kondygnacja 2: działalność komercyjna (usługi, sklepy itp),
Kondygnacja 3: foyer – hole wejściowe dla widzów, recepcja główna, powierzchnie handlowe,
Kondygnacja 4: dwa zespoły lóż prezydenckich, powierzchnie gastronomiczne, kabina projekcyjna kinowa dla hali głównej, wielofunkcyjne sale komercyjne,
Kondygnacja 5: dwa symetryczne foyer dla widzów, w osi północ-południe,
Kondygnacja 6: wielofunkcyjne sale restauracyjne, przestrzenie techniczne,
Kondygnacja 7: zaplecza administracyjne restauracji, pomieszczenia techniczne. Komunikacja techniczna dla obsługi imprez, z obejściem technicznym wokół hali na górnym poziomie. Podwieszony do głównego dachu kosz centralny teletechniczny.

Komunikacja wewnętrzna
Obiekt hali wyposażono w 17 wind: 8 wind panoramicznych 14-osobowych, 4 towarowo-osobowe windy gastronomiczne, 2 windy towarowe, 2 windy osobowo-towarowe oraz jedną windę zewnętrzną.
Komunikację zaprojektowano tak, aby zapewnić osobom niepełnosprawnym dostęp do wszystkich poziomów, przestrzeni i pomieszczeń publicznych. Przewidziano również standardowe rozwiązania umożliwiające poruszanie się i korzystanie z obiektu przez osoby niewidzące bądź słabo widzące.

.

Tomasz Wlezień, Sebastian Osowski